สั่งตัวเองควรจะลืมๆเธอไป บอกตัวเองไปยังไงมันก็ฝืน
เจ็บปวดตรงที่รักเธอแต่เธอเป็นของคนอื่น เหตุและผลนั้นเกินพอให้หยุดฝัน
* ก็รู้ทั้งๆว่าไม่ควร แต่เหมือนว่าในใจมันไม่ยอมรับฟัง ก็เลยทรมานอยู่อย่างนี้
** ทำไมต้องรักเธอ ทำไมต้องผูกผัน ทั้งๆไม่มีวันมันไม่มีทางเป็นไป ทำไมต้องรักเธอ
ไม่รู้ไม่เข้าใจ ที่รู้คือทำใจไม่ได้เลย (ก็เพราะว่ารักเธอจนหมดใจ) เจ็บที่รักเขาข้างเดียวก็เกินพอ
แต่ยังทรมานยิ่งกว่านั้น ที่จำเป็นต้องเห็นเธอ อยู่กับเขาทุกๆวัน ยิ่งเติมซ้ำแผลในใจให้ปวดร้าว
(ซ้ำ * , ** , **)
