
มันเดินเข้ามาในชีวิตอย่างไม่ได้ตั้งใจ
เดินเข้ามาอย่างที่ไม่เคยคาดคิดเลย แม้แต่น้อย
กว่าจะรู้ว่าสิ่งที่เกิด..คือ.."รัก"
มันก็สายไปเสียแล้ว
จะถอนตัวก็ทำไม่ได้
เพราะหัวใจ..กลับไม่ยอมทำตาม..ความคิด
ทำไม? ต้องถอนตัวทั้งที่รักน่ะเหรอ
เหตุผลก็คือ..
เราเผลอใจให้คนที่เราไม่อาจรักได้น่ะซิ
เค้าคนนั้น..คือคนแปลกหน้าที่เข้ามาในชีวิตเรา
เค้าคนนั้น..คือ..คนที่เราไม่เคยมอง
แต่แล้ว..วันนึง
...ทุกอย่างได้เปลี่ยนไป...
เค้าคนนั้นได้เข้ามาทำให้ชีวิตคน ๆ นี้ เปลี่ยนไป
สอนอะไรหลายอย่างให้คน ๆ นี้
จน..ไม่อาจห้ามสิ่งที่เรียกว่า "รัก" ได้เลย
แต่..ความรักครั้งนี้..มันคงไม่มีวันเป็นไปได้หรอก
ก็เพราะ..คนที่รัก..ก็มีคนที่รักอยู่แล้ว
เค้าคนนั้นมาก่อนเรา..เค้าเข้ามานาน
คนสองคน ได้ผ่านหลายสิ่งหลายอย่างมาด้วยกัน
มันอาจเป็นหลายอย่างที่..เราไม่มีสิทธิ์จะได้เรียนรู้
(ท่องจำให้ขึ้นใจนะ ว่าเธอไม่มีสิทธิ์)
เราคงต้องตัดใจใช่มั้ย?
ถึงจะพูดแบบนั้น..แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่จะพยายามทำในสิ่งนั้น
ทำไม?นะ ทั้งที่เธอเป็นเพียง "ผู้ชายธรรมดา"
ไม่ได้ดีไปกว่าใคร
แล้วทำไม? ฉันถึงต้องสนใจ ทำไม? ต้องใส่ใจ
วันนี้ฉันยังคงหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้
สักวันฉันคงรู้ว่าสิ่งที่เกิด "มันคืออะไร"
คุณเคยมั้ย? เคยรักรักใครสักคนที่ไม่อาจรักบ้างมั้ย?